🛞 De rollator

Hij staat al 7 weken in het kleine kamertje naar me te staren. 👀
Ik heb hem mogen lenen van Teunis, de vader van Sharona.

En eigenlijk is de rollator zelf helemaal niet het probleem.
Het gebruik ervan ook niet.

Het is niet de stap naar buiten…
het is de stap in mijn hoofd. 🧠

En die is groot.
Heel groot.

Maar vandaag was het zover. 💪✨

Rob naar zijn werk en ik… naar buiten! 🚶‍♀️🛞

En weet je wat?

I DID IT!!!!!!! 🎉💪🥳

Van hier naar de Aldi gelopen. In de Aldi op zoek naar gist, maar dat hadden ze dus niet. 🙄
Vervolgens moest ik ook nog langs een lange rij richting de uitgang, mét de nodige obstakels.

Maar hé…

IK DEED HET GEWOON! 😎💪

Vanaf de Aldi nog even langs de Turkse winkel en jawel hoor: GIST! 🎉

Want morgen wil ik bij de spaghetti een lekkere focaccia bakken. 🍝🥖🇮🇹
Chantal komt eten en die verdient het om eens lekker verwend te worden. ❤️

Daarna weer op weg naar huis. 🏡

Onderweg belde Mike. Hij had een mountainbike gekocht voor Emily. 🚵‍♀️💕
Hoe leuk is dat: vader en dochter straks lekker samen fietsen op de Veluwe. 🌲🚲

Nou vind ik dat natuurlijk ook weer spannend met al dat gedoe met die wolven daar 🐺😬…
maar Mike weet echt wel wat hij doet.

En ik?

Ik heb vandaag weer een grensje verlegd. ❤️

Dus bij deze:

Vanaf vandaag gaan we iedere dag naar buiten! ☀️🛞💪

Ik heb inmiddels een eigen rollator besteld. Eentje die wat kleiner is dan deze en die komt morgen al binnen. 📦🥳

Dus wie weet…

hopelijk volgen hier nog heel veel succesverhalen. ✨

Vandaag was het misschien maar een wandeling naar de Aldi voor een zakje gist…

Maar in mijn hoofd was het een hele grote stap. ❤️💪

En die heb ik mooi gezet. 🥰